ورزش خارگ طی سالهای اخیر، بیش از آنکه از کمبود استعداد، ظرفیت و نیروی انسانی دلسوز رنج ببرد، گرفتار ضعف سیاستگذاری، بیبرنامگی مدیریتی و بیتوجهی متولیان ورزش استان بوشهر بوده است؛ وضعیتی که با گذشت زمان نهتنها بهبود نیافته، بلکه ابعاد گستردهتری پیدا کرده است.
به گزارش خارگ نیوز، نگاهی به وضعیت ورزش جزیره نشان میدهد که بخش عمده فعالیتهای ورزشی در سالهای گذشته بر دوش چند هیئت ورزشی محدود و جمعی از علاقهمندان و فعالان بیادعایی بوده که بدون چشمداشت و با حداقل امکانات، چراغ ورزش خارگ را روشن نگه داشتهاند. افرادی که بسیاری از آنها پس از سالها پیگیری و تحمل مشکلات، عملاً امید خود را به حمایت و همراهی متولیان ورزش از دست دادهاند.
در این میان، وضعیت اداره ورزش خارگ نیز به یکی از چالشهای جدی جامعه ورزشی جزیره تبدیل شده است؛ مجموعهای با حداقل نیروی انسانی که بهجای ایفای نقش مؤثر در ساماندهی و توسعه ورزش، درگیر اختلافات، حاشیهها و چالشهای مدیریتی بوده و نتوانسته پاسخگوی مطالبات انباشته ورزشکاران و هیئتهای ورزشی باشد.
تسویهحسابهای شخصی، تصمیمگیریهای فاقد پشتوانه کارشناسی، رهاشدگی زیرساختهای ورزشی، ضعف در پیگیری و جذب اعتبارات، به صفر رسیدن بودجه ورزشی و ناتوانی در تأمین حتی بخشی از نیازهای جاری، تنها گوشهای از مشکلاتی است که ورزش خارگ با آن دستوپنجه نرم میکند.
در کنار این مسائل، حمایت مؤثر از قهرمانان و استعدادهای ورزشی جایگاه شایستهای در برنامههای متولیان نداشته و برای تقویت ساختار اداری، تأمین نیروی انسانی متخصص و ارتقای ظرفیت اداره ورزش نیز اراده و اقدام قابل قبولی مشاهده نمیشود. حوزه جوانان نیز که یکی از مأموریتهای مهم دستگاه متولی ورزش است، عملاً در حاشیه قرار گرفته و از برنامهریزی و پیگیری مؤثر محروم مانده است.
پرسش اساسی اینجاست که سهم ورزش خارگ از اعتبارات، برنامهها و سیاستهای ادارهکل ورزش و جوانان استان بوشهر چیست؟ چگونه جزیرهای با این حجم از ظرفیت انسانی، استعدادهای ورزشی و اهمیت راهبردی، باید در ابتداییترین مسائل مدیریتی و زیرساختی با چنین مشکلاتی مواجه باشد؟
نمیتوان حضور صنعت نفت و برخورداری جزیره از ظرفیتهای اقتصادی را بهانهای برای عقبنشینی دستگاه متولی ورزش از مسئولیتهای قانونی و سازمانی خود قرار داد. مسئولیت ادارهکل ورزش و جوانان استان در قبال ورزشکاران خارگ، هیئتهای ورزشی و جوانان این جزیره همچنان پابرجاست و این مسئولیت با ارجاع مشکلات به سایر مجموعهها از بین نمیرود.
امروز ورزش خارگ بیش از وعدههای مقطعی و تغییرات مدیریتی، به یک بازنگری اساسی نیاز دارد؛ بازنگریای که با ورود جدی ادارهکل ورزش و جوانان استان، تعیین تکلیف وضعیت مدیریتی، تأمین نیروی انسانی، احیای زیرساختها، اختصاص اعتبارات مشخص و حمایت عملی از قهرمانان و هیئتهای ورزشی همراه باشد.
ورزش خارگ را نمیتوان به حال خود رها کرد و انتظار داشت چند هیئت محدود و چند علاقهمند خسته از سالها بیتوجهی، بهتنهایی بار مسئولیت توسعه آن را به دوش بکشند. ادامه این روند، هزینهای فراتر از ورزش به جامعه جزیره تحمیل خواهد کرد؛ هزینهای که در نهایت جوانان و نسل آینده خارگ پرداختکنندگان اصلی آن خواهند بود.